Pearl Jam is terug… en hoe!

Jaren geleden, zo’n beetje na het album No Code in 1996 heb ik Pearl Jam min of meer gedag gezegd. Vraag me niet waarom, maar ik was een beetje klaar met ze. Het kon Eddie Vedder en zijn mannen niks deren want ze gingen vrolijk door met albums uitbrengen, waaronder veel live registraties en verzamelaars. Al die tijd heb ik er niet veel meer mee gedaan, behalve af en toe een album opzetten en dan voornamelijk Ten en Vs. Hun vorige album Pearl Jam getiteld hoorde ik op mijn werk nog wel eens voorbijkomen, maar dat miste net als de Avocado op de album hoes net dat beetje zout en peper.

Twee jaar geleden verscheen echter de prachtige film Into the Wild met de al even mooie soundtrack van Eddie Vedder. Hierdoor werd ik toch wel erg nieuwsgierig toen ik hoorde dat er een nieuw album aan zat te komen. De release van hun single Supersonic zette de toon; lekker, strak, maar vooral GOED! Ik was aangenaam verrast. Op het album bleken gelukkig nog veel meer mooie nummers te staan zoals het prachtige Just Breathe. Hierop hoor je Vedder op zijn mooist; a-la Into the wild. Het album gaat heen en weer tussen snoeihard strak en melodieuze poppy nummers. Voor mij is Pearl Jam terug van weggeweest, rockt  Backspacer de pan uit en gaat die nog vaak gedraaid worden.

Schaal 1 op 10? Een goede 8.5!

O ja, het nummer Speed of Sound is ook veel beter dan de gelijknamige tranentrekker van Coldplay

muziek recensies Geplaatst in Kaaslog algemeen door Jaco