Laagland
Eindelijk was het weer eens zover; een hele dag voor Joke en mij alleen. Naast slenteren door de stad, borrelen met Marjolijn, onze Amsterdamse vriendin die we te weinig zien en samen lekker uit-eten, zouden we toch vooral naar de kleine komedie. Naar Leo en Ricky. Harmonium, hun vorige voorstelling was goed bevallen. Vooral omdat er zo veel herkenning in zat. Met name toen het ging over de gristelijke popmuziekwaarschuwingsboekjes (mooi Scrabblewoord) van stichting Moria. Zoek het eens op in Google, het bestaat nog!

De nieuwe show ‘Laagland’ gaat over liedjes waarbij je het gevoel hebt dat je thuiskomt. En gisteravond kwam ik weer even thuis. Ricky begon met ‘Washing of the water’ van Peter Gabriel. Prachtig nummer, met schitterende tekst dat geschreven leek voor een zangeres in plaats van een zanger. Opeens kwam het hele album weer bij me boven en vooral het prachtige duet met Sinead o’Connor ‘The blood of Eden’.

Het verhaal begon… Nederlandse boten vol slaven die de oceaan over gingen. Slavernij in de VS waarbij zich langzaam een muziekstijl ontwikkelde die de basis zou leggen voor de hedendaagse popmuziek. Indrukwekkend om de rauwe gezangen van hardwerkende mannen onder de brandende zon te horen. David Bowie, één van mij muzikale helden werd terecht door Leo geëerd, natuurlijk weer via een omweg. Schlagers, tulpen, Kraftwerk, de experimentele a-notale muziek uit Berlijn, de geschiedenis van deze stad en vervolgens het prachtige Heroes van Bowie geïnspireerd op het vallen van de muur.

De hele show spookte de naam van Lenny Kravitz door mijn kop. Zijn album Let Love Rule zal voor mij altijd een thuiskom-album zijn en blijven. Als 16 jarige jongen was dat het album dat voor mij de deuren van de muzikale wereld die ik zou gaan ontdekken wagenwijd open zette. Terwijl ik lichtelijk angstig, maar ook nieuwsgierig was geworden door de Moria boekjes waarin achter elke track de duivel werd gezocht en gevonden zong deze man ‘I built this garden for us’ en ‘Rosemary’. Deze teksten kwamen rechtstreeks uit de Bijbel, dus wat nou duivel?! Later hoorde ik Larry Norman zingen ‘Why should the devil have all the good music?’ en zo was het maar net! Kravitz bracht me door zijn concert in Vredenburg bij The Beatles, John Lennon, Led Zeppelin, CCR, CSN&Y en heel veel andere oudjes. Ik ben onze oude buurman met zijn enorme platencollectie nog steeds dankbaar voor vele uren luister- en casettebandjesopneemplezier. Een wereld ging voor me open!

Maar goed, de show ging door en ja hoor, daar was Radiohead. Joke en ik zaten de hele avond al te genieten, maar nu wist ik zeker dat één van ons nog meer zou gaan genieten. Het prachtige ‘Paranoid Android’ werd geplaatst in Italië waar op het juiste moment de juiste muziek door de autoradiospeakers knalde en alles opeens leek te kloppen. Ik zag mezelf met Joke en onze twee kinderen in de auto weer langs het Gardameer rijden afgelopen zomer. Ne een lange donkere tunnel knalde op het moment dat we deze tunnel uitreden U2’s ‘Magnificent’ door mijn speakers: felle zon, groene bergen, blauwe lucht en witte wolken. God liet zijn bestaan weer eens duidelijk blijken, Magnificent!
Hoewel ik het leukste beroep van de wereld heb, gaf deze avond me het gevoel dat ik het helemaal anders wilde gaan doen. De loterij winnen ofzo, heel veel CD’s en LP’s kopen en veel meer muziek luisteren… Voorlopig heb ik weer genoeg namen van artiesten opgeschreven om te gaan zoeken en luisteren. Op zolder staan dozen bijna vergeten muziek. Ik kan wel weer even vooruit… Wat kost een 1TB Harddisk tegenwoordig eigenlijk?
Als je kans ziet om kaartjes te kopen voor ‘Laagland’, aarzel niet! Doen!
(Dit stuk is geschreven in een NS Sprinter met Peter Gabriel, Radiohead en Ricky Koole op de oordopjes.)





Reageer: