Ain’t no grave (gonna hold my body down)

Hij heeft me weer te pakken, die ouwe gek. Johnny Cash. Al lang en breed six feet under, maar met de hulp van Rick Rubin grijpt ie me weer naar de strot! Net als jaren geleden toen ik voor het eerst de videoclip van Cash’ Nine Inch Nails cover ‘Hurt’ zag; een oude man die terugkijkt op zijn leven en er achter komt dat je de hele flikkerse bende van hem mag overnemen…

Maar nu? Nu hoor ik in ‘Ain’t No Grave’ een nog oudere man die vol kracht, levenslust en zekerheid verkondigt dat zelfs het graf hem niet kan tegen houden als het er straks op aan komt. De dood is maar tijdelijk, een overwonnen vijand. Pa en Ma ziet ie terug. Jezus komt ie halverwege de hemel vanzelf wel tegen. En als aardsengel Gabriel maar niet denkt dat ie op zijn trompet mag blazen voordat Johnny wat van zich heeft laten horen…

‘Ain’t No Grave’ blijkt een traditional te zijn. Via twitter kwam ik razendsnel achter een veel oudere uitvoering van dit nummer. Mooi, maar net iets te blij naar mijn zin. De rauwe klanken van de breekbare Cash, de subtiele tokkelende gitaar, de droge beat en de prachtige bijklanken (beetje spannende western-achtige kerkklok) zijn tot een waanzinnig geheel geproduceerd en maken dat ik enorm uitkijk naar het album dat een dezer dagen gaat verschijnen.

“Dood, waar is je overwinning? Dood, waar is je angel?”(1 Kor. 15:55)

muziek Geplaatst in Kaaslog algemeen door Jaco